منم به آخرش رسیدم

خداحافظ برای همیشه . . . خداحافظ!

خاکسترداغ برای درختها؟

حرف مفت برای یک نسیم خنک ؟

فردا تو می آیی و دوباره روشنایی وجودت رو به تاریکی این خونه می بخشی.چه قدر دلنشین ِ که با اومدنت این سکوت چند روزه ی خونه شکسته می شه و من از تنهایی در میام.

عزیزترین های زندگی من، بیاین تا دوباره زندگی از سر گرفته بشه . منتظر فردام. فردا....

هوای ابری

یه روز پائیزی یا زمستونی

سـردِ سـرد . . .

همه ی اینا بهونه است

من دلم از نبودن تو گرفته !

ولي هر بار که حرف دلش را مي زد صدايش توي آب جوش مي سوخت

کيسه ي کوچک چاي با يک تکه نخ رفت ته ليوان

                                            حرف دلش را آهسته گفت ...

                                                                  ليوان سرخ شد...

گاهي در انتهاي خارهاي يک کاکتوس به غنچه اي مي رسي که

                                                       ماه را بر لبانت مي نشاند

                               برای من چراغ بیاور

                                      ویک دریچه که از آن

                                                    به ازدحام کوچه خوشبخت بنگرم

قرارمان اين نبود بايدسکه بيندازيم

اگر شير آمدترديدنکن که دوستت دارم

 اگر خط آمد:مطمئن باش دوستدارت هستم

صبر کن سکه بيندازيم اگر دوستت نداشتم

                                                      آن وقت برو .....

یکی بود یکی نبود زیر این چرخ کبود

                                  یه غریبه آشنا دل و جونم رو ربود

اینجوری نگام نکن گل یاس مهربون

                                 اون غریبه تو بودی تا ابد با من بمون

                       تا ابد با من بمون

 یه روز دریا بهش گفت چرا نمی ذاری کسی به دلت نفوذ کنه ...سنگ گفت هر کسی لیاقتش رو نداره ...دریا گفت چرا ...بالاخره یکی لیاقتش رو داره ...موضوع اینه که خودت نمی خوای.

سنگ کوچولو تصمیم گرفت که بخواد ...روزها می گذشت دریا میومد ، موج هاش رو به سنگ می زد ، نازش می کرد ...سنگ کوچولو هم واسش درد و دل می کرد ...تا اینکه اون قدر موج های دریا بهش خورد که سست شد ...ترک برداشت ...لای ترک هاش آب رفت .

یه روز صبح که بیدار شد تا به دریا بگه که اون به دلش رسوخ کرده دید که دیگه از دریا خبری نیست ...دریا رفته بود ...بی خداحافظی ...

سنگ کوچولو موند و یه دل شکسته ...نه واسه این که دریا رفته بود و اون رو تنها گذاشت...اون می دونست که هیچ وقت سنگ و دریا باهم نمی شن ...چون سنگ توی دل دریا هم که بره بازم سنگه ...

اما از این ناراحت بود که چرا دریا بی خداحافظی رفت ...چرا؟...چرا؟

كجايي    گرمی     خورشيد                      شبي سرد است   و می لرزم

نگاهی  بر  من  و  شب  كن                     كه    تنها    مانده ام    بی    تو

ببين  چشمم  چه  می گريد                     برای        تو       برای      تو...

به من خورشيد خود بخشای                    كه   پر نور    است    حضور   تو

زنداني زندان دقايق نشدي

وقتي که مرا از دل خود مي راني

  يعني که تو هيچ وقت عاشق نشدي

زرد است که لبريز حقايق شده است

تلخ است که با درد موافق شده است

شاعر نشدي وگر نه مي فهميدي

پاييز بهاريست که عاشق شده است

بازي تمام شد... زندگي را باختي

واژه ای که روز هاست یا شاید هم ماه هاست که با آن خو گرفته ام ...

که چه سخت است انتظار

هر  صبح طلوع دیگری است بر انتظار فردا های من

خواهم ماند تنها در انتظار تو !